Ертеде қалың ішіндегі үлкен бір үш аю тұрыпты. Олар түнімен тоғайды аралап, күн ысыған кезде үңгірге кіріп жатады екен. Ең және мықтысы ақ төс аю болыпты. Қазандай тасты допша ойнайды екен. Күштілігіне мақтанып, кішкене аңдарға маза бермепті.Бір күні түлкі мен қасқырды ұстап алып жеттік көрсетіпті.
Сонда қасындағы екі аю:
- Қойсаңшы, әлсіздерге күш жақсы әдет емес, - дейді. Сонда ақ төс аю:
Олар мені сыйлап жүремін десе ғана босатамын, – деп қыса түседі.Жандары түлкі мен қасқыр; - Ағатай жіберіңізші, сыйлап боламыз, – деп өтінеді.Аю оларды жіберіп, өзінің бұл әрекетіне әбден риза болған күйі тоғайды жалғыз аралауға кетеді. Кешке таяю алдынан бір топ қасқыр шығып болады. Зәресі ұшқан аю қашып құтылады. Алдынан түлкі шығып жағдай сұрап, жаны ашығандай болып, жүріңіз деп жол көрсетеді. Оған сенген аю түлкінің соңынан ерем деп күмп етіп құлап түседі.Сонда түлкі: — Сен ана жолы маған жәбір көрсетіп едің, сол үшін сазайыңды тартқыздым, — деп кетіп қаладыӨз ісіне ұялған ақ төс аю басын төмен үңгірге келіп достарынан кешірім сұрайды. Сөйтіп ақ төс аю, күшті бола әлсіздерге әлім жеттік жасау дұрыс емес екенін түсінген екен.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру