Бір шағын ауылда тату-тәтті өмір сүретін отбасы болыпты. Бұл отбасыда әкесі Әли, шешесі Айжан, баласы Ермек және екі үй жануары — Мақпал есімді мысық пен Тұлпар есімді ит бар екен. Олар бір-біріне өте жақын болып, күн сайын бірге қызықты уақыт өткізуді ұнататын.
Бір күні Әли баласына қарап: "Біз сафариға саяхатқа барайық! Ол жерде жабайы аңдармен танысып, табиғаттың кереметін көреміз," — деп ұсыныс айтты. Ермек қуанып кетіп, Мақпал мен Тұлпарды да саяхатқа апаруын өтінді.
Айжан да бұл идеяны ұнатты: "Иә, барлығымыз бірге табиғаттың тамаша сәттерін тамашалап, отбасылық уақытты қызықты өткізейік!"
Көп ұзамай олар ұзақ сапарға шықты. Жол бойы әкесі Әли оларға жабайы аңдар туралы әңгімелер айтып, қызықтарды бөлісті. Олар ыстық күнде, алып жирафтардың қалай шөп жеп жүргенін көрді, арыстанның айбарлы даусын естіді, зебралардың бір-бірімен жарысып жүргенін тамашалады.
Ермек пен Мақпалдың көздері жыпылықтап, әр жануарды көргенде таңданумен қарады. Әли мен Айжанның да жүздерінде күлкі мен бақыт нұры болды. Тұлпар болса, қызыға иіс сезіп, жаңа жерлерді зерттеуге кірісті.
Саяхаттың соңында отбасы үлкен ағаштың астында тоқтап, табиғаттың сұлулығын тамашалай отырып, түскі асын ішті. Күн батуға жақындап, сафари саяхатының соңына келіп жеткенде, Ермек әкесіне қарап: "Әке, бұл біздің ең керемет саяхатымыз болды. Барлығымыз бірге болғанда, қандай жерге барсақ та бәрі ғажайып!"
Отбасы әрқашан бірге болса, ең керемет сәттер солармен болады деп, әр кеш сайын бірге қуаныш пен бақытқа толы күндерін еске алып, үйлеріне қайтып оралды.
Содан бері олар әрдайым бірге саяхатқа шығып, бір-біріне қолдау көрсетіп, қуанышпен өмір сүре беріпті.