Тау қозғаған қария ертегісі

Ерте-ерте заманда Қытайдың солтүстігінде, екі алып таудың етегінде Юй Гун деген қария тұрыпты. Оның жасы тоқсанға жақындаған екен. Таулардың біреуі Тайхан, екіншісі Ванъу деп аталыпты. Олардың биіктігі сондай, шыңдары бұлттан асып тұратын.

Таулар Юй Гунның үйінің дәл алдында тұрғандықтан, отбасы базарға немесе көрші ауылға бару үшін тауларды айналып, ұзақ жол жүруге мәжбүр болатын. Бір жаққа барып келу үшін бірнеше ай кететін. Балалар қатты шаршайтын, қарттар жолда ауырып қалатын.

Бір кеште Юй Гун бүкіл отбасын жинапты: ұлдарын, келіндерін, немерелерін. «Біз осы екі тауды қазып, тасын теңізге тасып, тура жол ашсақ қалай болады? Сонда біздің балалар мен немерелер жолда қиналмайды», — депті ол.

Отбасы бұл ойды қолдапты. Тек Юй Гунның әйелі ғана күмәнданыпты: «Сенің күшің кішкентай төбені де қазуға жетпейді. Ал мұндай алып тауларды қалай қазасың? Тасты қайда тастайсың?» «Теңізге, Бохай шығанағына апарамыз», — депті ұлдары.

Ертеңінде Юй Гун ұлдары мен немерелерін ертіп, кетпен мен себет алып, жұмысқа кірісіпті. Олар тасты бұзып, жерді қазып, себетке салып, алыстағы теңізге тасыпты. Көршінің жеті жасар ұлы да секіріп-секіріп оларға көмектесуге келіпті. Теңізге барып қайту үшін бүкіл бір жыл кететін.

Сол өзеннің жағасында Чжи Соу деген бір шал тұрыпты. Ол өзін өте ақылды санайтын. Ол Юй Гунды көріп, күліп жіберіпті: «Сен не деген ақымақсың! Сен тоқсанға келдің, сенің күшің таудың бір шөпін жұлуға да жетпейді. Таудың тасын қалай тасып бітіресің?»

Юй Гун терең күрсініп, сабырмен жауап беріпті: «Сенің ойың тым тар екен, тіпті кішкентай баланың ойынан да тар. Мен өлсем, менің ұлдарым қалады. Ұлдарымнан немерелер туады, немерелерден шөберелер. Олардан тағы ұрпақ туады. Біздің әулет ешқашан таусылмайды. Ал таулар енді өспейді. Бүгін аз қазамыз, ертең тағы аз қазамыз. Бір күні таулар міндетті түрде жоғалады».

Чжи Соу не дерін білмей, үнсіз қалыпты.

Ал таулардың рухтары Юй Гунның сөзін естіп, қатты қорқып кетіпті. «Бұл қария шынымен тоқтамайды! Оның ұрпағы бізді түгел қазып бітіреді», — деп, олар аспан әміршісіне шағым айтуға барыпты.

Аспан әміршісі Юй Гунның табандылығына қатты сүйсініпті. «Мұндай берік ниетті адамға көмектесу керек», — депті ол. Ол екі күшті алыпқа әмір беріпті. Алыптар тауларды иықтарына көтеріп, біреуін шығысқа, біреуін оңтүстікке апарып қойыпты.

Таңертең Юй Гунның отбасы оянса, үйінің алдында тегіс, кең жол жатыр екен. Енді олар базарға бір күнде барып келетін болыпты. Бүкіл ауыл қуанып, Юй Гунға алғыс айтыпты.

Содан бері Қытайда бұл ертегіні балаларға жиі айтады. Ал ешқашан берілмейтін, қиындықтан қорықпайтын адамдар туралы: «Ол Юй Гун сияқты тау қозғай алады», — дейді. Табанды адамға мүмкін емес нәрсе жоқ екен.