Ыстық жаз күні бір бала өзенге шомылуға барыпты. Жағаға жақындағанда, тастың үстінде ұзын шашын тарап отырған әйелді көріпті. Бұл — судың иесі Су анасы екен.
Баланы көрген Су анасы шошып, суға сүңгіп кетіпті. Ал тастың үстінде оның алтын тарағы қалып қойыпты. Тарақ күн сәулесімен жарқырап тұр екен.

Бала тарақты алып, үйіне қарай жүгіріпті. «Ешкім көрген жоқ», — деп ойлапты ол. Бірақ артынан біреу: «Тоқта! Тарағымды қайтар!» — деп айқайлапты.
Түн ортасында терезені біреу қаққылапты. «Тарағымды бер!» — деген дауыс естіліпті. Бала көрпенің астына тығылып, қалтырап жатыпты. Шешесі ояна сала не болғанын сұрапты.
Бала бәрін айтып беріпті. Шешесі алтын тарақты терезеден лақтырып жіберіпті. «Кімнің заты болса, соның қолында болсын», — депті ол. Су анасы тарағын алып, үнсіз кетіпті.

Бала сол түні түсініпті: біреудің затын рұқсатсыз алу — үлкен ұят. Содан бері ол бөтеннің затына қол созбайтын болыпты.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру