Ертеде түлкі мен өмір сүріпті. Олар күнде балық .
Бір күні оларға бір қыз келді.
– Сәлеметсізбе! Cіздер не істеп жатырсыздар?
– Кет, қыз, сенің шашың , балықты қорқытасың, – деді түлкі.
– Жоқ, бұл қыз ода-дода емес, ол , – деді аю.
Бір уақытта жел тұрды, қар жауды. Қыз жаурады. Аю өз қызға берді.
Қыз үйіне қайтып келді.
– Сен тонды қайдан алдың? – деді анасы.
– Аю маған берді.
– Аю екен, оны , – деді анасы.
Аю қызға қонаққа барады. Аю және қыз шай , балық жеді.
Сосын қыз аюға үлкен балықтарды берді.
– Балықтарды балаларыңызға , – деді қыз.
– ! – аю.
Жолда алдынан түлкі шықты.
– Аю, сен балықтарды қайдан алдың?
– Бұйра қыз берді, – деді аю.
Түлкі қызға келді.
– Бұйра қыз, маған балық берші. Менің де балық жегім келеді, – деді түлкі.
Қыз ешнәрсе айтпады, есікті ашпады.
-«Аю өте қу. Бұйра қызды , балық », – деп ойлады түлкі.
Ал аю қу емес, ол болған екен.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру