Ерте заманда үш теке өмір сүріпті: кішкентай теке, орташа теке және үлкен теке. Олар өзеннің арғы бетіндегі жасыл шалғынға барып, шөп жеп семіргісі келіпті.
Өзеннің үстінде ағаш көпір бар екен. Ал көпірдің астында үлкен көзді, ұзын мұрынды, ашулы тролль тұрады екен. Көпірден өткен әр жанды ол ұстап алмақ болады.
Алдымен кішкентай теке көпірге шығыпты: тық-тық, тық-тық. «Кім менің көпірімнен өтіп барады?» — деп ақырыпты тролль. «Мен — кішкентай текемін. Мені жеме, мен әлі арықпын. Артымнан ағам келеді, ол менен әлдеқайда семіз», — депті кішкентай теке. «Жарайды, бара бер», — депті тролль.

Содан кейін орташа теке өтіпті: тақ-тақ, тақ-тақ. «Кім өтіп барады?» «Мен — орташа текемін. Мені жеме, артымда үлкен ағам келеді», — депті ол. Тролль оны да өткізіп жіберіпті.
Ең соңында үлкен теке көпірге шығыпты: ТОҚ-ТОҚ, ТОҚ-ТОҚ! Көпір сықырлап кетіпті. «Кім өтіп барады?» — деп тролль көпірге секіріп шыққан екен, үлкен теке оны мүйізімен түйіп, өзенге ұшырып жіберіпті. Тролль ағып кетіп, қайтып оралмапты.
Үш теке шалғынға жетіп, шөпті тойғанша жепті. Олар сонша семіріпті, үйге әрең қайтыпты дейді. Ал көпір содан бері бәріне ашық екен.

Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру