Ерте заманда түйенің басында тармақ-тармақ әдемі мүйізі болыпты. Ал бұғының мүйізі жоқ екен. Түйе мүйізімен мақтанып, оны күнде көлдің суына қарап тамашалайтын болыпты.
Бір күні бұғы түйеге келіп: «Түйе досым, ертең орманда той болады. Мүйізіңді бір күнге бере тұршы, мен де әдемі болайын. Кешке қайтарамын», — деп жалыныпты.
Мейірімді түйе мүйізін бере салыпты. Бұғы мүйізді киіп, секіре басып, тойға кетіпті. Тойда бәрі оның сұлулығына таңданыпты.

Кеш батыпты, бірақ бұғы қайтпапты. Ертеңіне де, келесі күні де көрінбепті. Бұғы мүйізді қимай, алыстағы орманға қашып кетіпті.
Сол күннен бері түйе су ішкен сайын басын көтеріп, алысқа қарайды. Бұғы мүйізімді әкеле ме деп әлі күтеді екен. Ал бұғы адамдарды көрсе, ұялғаннан қашып кетеді дейді.

Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру