Қолғап ертегісі

Қақаған қыста бір қарт орманда келе жатып, қолғабын түсіріп алыпты. Қолғап қардың үстінде жатып қалыпты.

Жүгіріп келе жатқан тышқан қолғапты көріп: «Мұнда жылы екен, осында тұрайын», — деп ішіне кіріпті. Содан кейін бақа секіріп келіпті: «Кім бар мұнда?» «Мен — тышқанмын. Ал сен кімсің?» «Мен — бақамын. Мені де кіргізші». «Кір», — депті тышқан.

Сосын қоян жүгіріп келіпті: «Мені де кіргізіңдер!» Қоян да кіріпті. Артынан түлкі келіпті, ол да сыйып кетіпті. Қолғап біртіндеп кеңейе беріпті.

Содан кейін қасқыр келіпті: «Мені де кіргізіңдер!» «Жарайды, кір», — депті аңдар. Қасқыр да кіріпті. Ең соңында қорбаңдап аю келіпті: «Мен де жылынайын!» «Орын жоқ қой», — десе де, аю қалай болса да қысылып кіріпті.

Қолғап жыртылуға жақын, бауларының бәрі тартылып тұр екен. Сол кезде қарт қолғабын іздеп, итімен бірге қайтып келе жатыпты. Ит қолғапты көріп, қатты үре бастапты.

Аңдар қорыққаннан қолғаптан шығып, орманға тым-тырақай қашыпты. Қарт келіп, қолғабын алып, киіп алыпты. Қолғап әлі жылы екен.