Аюлар мен сиқырлы бөлке ертегісі

Бірде, алыс орманның ішінде, Кішкентай Аю мен оның анасы өмір сүрді. Кішкентай Аю өте ақылды, бірақ кейде ерке болатын. Ана Аю оны үнемі бақылап жүретін. Бір күні олар орман ішінде серуендеп жүргенде, Кішкентай Аю алыстан бір үйшікті көрді. "Ана, ана, ана! Мына үйшікке барайықшы!" – деп шулады ол. Ана Аю басында қарсы болды, бірақ Кішкентай Аюдың өтінішін қабыл алды. Олар үйшікке жақындағанда, іштен дәмді нанның иісі шықты. "А-а-а-а, қандай керемет иіс!" – деп Кішкентай Аю мұрнын шүйірді. Ана Аю есікті қақты, бірақ ешкім ашпады. Есік ашық екен, олар ішке кірді. Үй іші жып-жылы, ортада үстел тұр. Үстелдің үстінде жаңа піскен, әдемі нан бөлкесі жатыр. "Ммм, бөлке!" – деп Кішкентай Аю нанға ұмтылды. Ана Аю оны тоқтатып: "Күте тұр, балам. Бұл біздің нанымыз емес," – деді. Бірақ Кішкентай Аю тыңдамай, нанның бір кесегін жұлып алды. Сол сәтте, есік сықырлап ашылып, ішке Жалмауыз кемпір кірді. Оның көздері от шашып тұрды. "Ах, ұрылар! Менің нанымды кім жеді?!" – деп айқайлады ол. Кішкентай Аю қорқып кетті. Ол анасының артына тығылды. Ана Аю батылдық танытып: "Кемпір, кешіріңіз. Біз қателестік. Нанды біздің балам жеп қойды. Біз сізге жаңа нан пісіріп береміз," – деді. Жалмауыз кемпір күлді: "Хи-хи-хи! Менің наным сиқырлы. Оны жеген адам, менің құлыма айналады!" Кішкентай Аю одан сайын қорқып, дірілдеп тұрды. Ана Аю ойланды. "Жалмауыз кемпір, егер біз сізге одан да дәмді нан пісіріп берсек, баламды босатасыз ба?" – деп сұрады. Жалмауыз кемпір ойланды: "Ммм, жарайды. Егер сендер маған одан да дәмді нан пісірсеңдер, босатамын!" Ана Аю Кішкентай Аюды алып, тез орманға қайтты. Олар үйлеріне жетіп, бірден нан пісіруге кірісті. Ана Аю ең жақсы ұнды, балды, жидектерді алып, Кішкентай Аю екеуі бірге нан пісірді. Кішкентай Аю енді ешқандай нанды рұқсатсыз алмауға уәде берді. Олар нанды Жалмауыз кемпірдің үйіне апарды. Жалмауыз кемпір нанды жеп көрді. "Ой, бұл қандай дәмді! Менің сиқырлы нанымнан да дәмді!" – деп таң қалды ол. Ол Кішкентай Аюды босатты. Кішкентай Аю қуанып, анасын құшақтады. Содан бері Кішкентай Аю ешқашан рұқсатсыз ешбір затқа қол тигізген жоқ. Ол анасының сөзін тыңдап, әрқашан ақылды болып өсті. Ана Аю да оған дәмді нандар пісіріп беретін болды. Ал Жалмауыз кемпір де содан кейін мейірімдірек бола бастады, өйткені ол дәмді нанның дәмін татқан еді.