Сабан бұзау ертегісі

Ерте заманда бір кедей шал мен кемпір тұрыпты. Кемпір: «Шал, маған сабаннан бұзау жасап берші, бүйірін шайырмен жақ», — деп өтініпті. Шал сабаннан бұзау жасап, бүйірін қара шайырмен сылапты.

Таңертең кемпір бұзауды шалғынға айдап апарып, өзі жіп иіріп отырыпты. Сол кезде орманнан аю шығып: «Бұзау, бұзау, сен кімсің?» — деп сұрапты. «Мен сабан бұзаумын, бүйірім шайыр», — депті бұзау.

«Маған шайыр бер, жыртылған тонымды жамаймын», — деп, аю бұзауды тырнағымен ілген екен, қолы шайырға жабысып қалыпты. Кемпір мұны көріп, шалға жүгіріпті. Шал аюды ұстап, жертөлеге қамап қойыпты.

Келесі күні дәл осылай қасқыр жабысыпты, одан кейінгі күні түлкі, ал ең соңында қоян жабысыпты. Шал олардың бәрін жертөлеге қамапты.

Шал пышағын қайрай бастағанда, аю жалыныпты: «Бізді босат, мен саған бал әкелемін!» Қасқыр: «Мен қой әкелемін!» Түлкі: «Мен қаз бен тауық әкелемін!» Қоян: «Мен әдемі гүлдер мен жиде әкелемін!» — депті.

Шал оларды босатып жіберіпті. Аңдар уәделерін орындапты: шал мен кемпірдің ауласы балға, малға, құсқа толыпты. Олар содан бері кедейлік көрмей, бақытты өмір сүріпті.