Ертеде бір кішкентай ауылдың шетінде Мыстан кемпір өмір сүріпті. Ол ұзын бойлы, және жасы үлкен болғанымен, өте ақылды әрі қу екен. Мыстан кемпір өз өмірінде түрлі меңгеріп, елді жүрген. Адамдар оны көргенде қорыққаннан дірілдеп, қашатын.
Бір күні ауылдың кемпірді қорқытпақ болып, оның келеді. Бірақ кемпір олардың келе жатқанын біліп, оларға бір жұмбақ береді:
"Егер сендер менің жұмбағымды шеше , мен сендерді босатамын және өзімнің бар байлығымды беремін. Ал шеше алмасаңдар, мәңгі менің қызметшім боласыңдар."
Жұмбақ мынадай екен:
"Өмірдің басы мен соңы,
Менің қолымда, бірақ көрінбейді.
Бұл не нәрсе?"
Батырлар ойланып-ойланып, жауап бере алмайды. Мыстан кемпір күліп, олардың мәңгілікке қызметші болып қалатындарына қуанады. Бірақ сол кезде ауылдың бір кішкентай келіп, кемпірге: "Бұл – !" - деп жауап береді. Мыстан кемпір , баланың бас иеді.
"Сен өте ақылды бала екенсің. Мені осылай жеңдің, енді менің байлығымды ал және құтқар," - деп кемпір балаға барлық байлығын беріп, батырларды босатып жібереді.
Осыдан кейін, Мыстан кемпір ешқашан адамдарға жасамай, тыныш өмір сүріп, балалардың ақылын , тек жақсылық жасаумен .
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру