Бір күні, сиқырлы орманда кішкентай тышқан Досжан тұратын. Досжан көңілді, бірақ жалғыз еді. Ол достар іздеді. Бір күні орманның тереңінде, әдемі гүлдердің арасында, Досжан бір сиқырлы періге кездесті. Пері: "Сәлем, Досжан! Сен не іздеп жүрсің?" — деді.
Досжан: "Мен достар іздеймін. Мен жалғызбын," — деп жауап берді. Пері күлімсіреп: "Мен саған көмектесемін! Мен сиқырлы зат беремін. Бұл затпен сен кез келген жануарды шақыра аласың," — деді.
Перінің сиқырлы затын алған Досжан, қуанышты болды. Ол затты қолына алып, "Барыңыз, мені достарыммен таныстырыңыз!" — деп айтты. Содан кейін, орманның тереңінен түрлі дыбыстар шықты: "Мяу, мяу!" — мысық, "Гав, гав!" — ит, "Ку-ку!" — тауық. Досжанның көзі жанып кетті!
Бірден, ормандағы жануарлар жиналды. Мысық, ит, тауық, барлық достар айналасына жиналып, Досжанды құттықтады. "Сен бізді шақырдың, енді біз достармыз!" — деп айтқан жануарлар бір-біріне күліп қарап тұрды.
Бірақ сиқырлы заттың бір шарты болды. Досжан, егер жануарлармен дос болса, оларға қамқорлық жасау керек еді. Досжан: "Мен сіздерге қамқор болуға дайынмын!" — деді қуана.
Содан кейін, Досжан мен жануарлар сиқырлы орманда бақытты өмір сүрді. Олар бірге ойнады, бірге тамақ жеді, және бір-біріне көмектесті. Досжан ешқашан жалғыз қалмады, себебі ол нағыз достар тапты!
Бір күні, Досжан мен оның достары орманның ортасында үлкен той жасауды шешті. Олар ән айтып, би билеп, бір-біріне сыйлықтар берді. "Достық — ең үлкен сиқыр!" — деді Досжан.
Сол күннен бастап, Досжан мен оның достары сиқырлы орманда бақытты өмір сүрді. Олар әрдайым бір-біріне көмектесіп, бірге күліп, бірге ойындар ойнады. Достық сиқырлы заттан да күшті болды!
Сиқырлы ормандағы достық ешқашан үзіліп, жалғасып жатты. Ал Досжан, енді ешқашан жалғыз болмады. Бәрі де бақытты болды!
Хамза чотам