Ирландияда лепрекондар деген кішкентай аяқкиім шеберлері тұрады дейді. Олардың әрқайсысының бір жерге көмілген алтын құмырасы бар екен. Лепреконды ұстап алсаң, ол құмыраның қайда екенін айтуға міндетті.
Бір күні Том деген жігіт егістікте келе жатып, бұтаның түбінде тықылдатып етік тігіп отырған кішкентай адамды көріпті. Ол жасыл камзол, қызыл телпек киген екен. «Лепрекон!» — деп ойлапты Том да, оны ұстап алыпты.

«Алтыныңның қайда екенін айт!» — депті Том. Лепрекон оны бірнеше рет алдамақ болыпты: «Ана жақтан жау келеді! Сиырың қашып кетті!» Бірақ Том одан көзін алмапты.
Ақыры лепрекон оны егістікке апарып, бір шөптің бұтасын көрсетіпті: «Алтын осының астында». Том күрек алуға үйіне жүгіруі керек болыпты. Ол бұтаны белгілеп кету үшін оған қызыл шұлық бауын байлапты.
«Мен кеткенде бауды шешіп тастамайсың ба?» — деп сұрапты Том. «Шешпеймін, ант етемін», — депті лепрекон. Том оны босатып, күрек алып келуге үйіне шауыпты.
Ол қайта оралғанда, лепрекон антын бұзбапты — бау шешілмеген екен. Бірақ егістіктегі мыңдаған бұтаның әрқайсысына дәл сондай қызыл бау байланып тұрыпты! Том күліп жіберіпті: лепреконды алдау мүмкін емес екен.

Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру