Бір күні Қожанасыр бір баймен жанжалдасып ханның алдына жүгініске бармақшы болады. Бай сыйлық беріп, хан сөзін сөйлейтінін сезген Қожа хан алдына қойнына бір үлкен тас салып барады. Хан екі жағының да арызын тыңдап болып, енді үкім айтуға кірісерде, Қожа қақырынып қояды. Хан бұрылып, Қожаның жалт қарайды. Сонда Қожа ханға жұдырығымен қойнын көрсетеді. Ханның Қожанасырдың қойнына түседі, өйткені Қожанасырдың қойны біраз қомақты болып, томпайып тұр екен. Хан Қожанасырдың қойнында көп алтын бар екен деп дәмеленеді. «Менің сөйлесең, осы алтынды берем», - деп тұр екен деп, ойлайды ол. Сондықтан хан сөзді салмақтай , Қожанасырдың арызын дұрыстайды. риза болмаған бай ашуланып, қалады. соң, хан күлімдеп, Қожанасырды жанына шақырып алып:
- Ал Қожеке, маған ризасың гой. Байды саған жығып бердім. Енді қойныңдағы алтыныңды бер! - дейді.
- Тақсыр, мен сізге алтын көрсеткенім жоқ . Менің қойнымдағы алтын емес, тас еді, - деп, Қожа қойындағы тасты алдына береді.
- Сен маған билік , қысып, қойыныңды көрсеттің, ол не дегенің еді? - деп, сұрайды хан.
- Уа, тақсыр! Менің қойнымды көрсеткенім: «Хан әділ билік айт, әйтпесе мына ұрып жығам!» - еді, - дейді Қожа.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру