Бір күні Қожанасыр бір баймен ханның алдына бармақшы болады. Бай сыйлық беріп, хан байдың сөзін сөйлейтінін сезген Қожа хан алдына қойнына бір үлкен тас салып барады. Хан екі жағының да арызын тыңдап болып, енді үкім айтуға кірісерде, Қожа қояды. Хан бұрылып, Қожаның бетіне жалт қарайды. Сонда Қожа ханға жұдырығымен қойнын көрсетеді. Ханның көзі Қожанасырдың қойнына түседі, өйткені Қожанасырдың қойны біраз болып, томпайып тұр екен. Хан Қожанасырдың қойнында көп алтын бар екен деп . «Менің сөзімді сөйлесең, осы алтынды саған берем», - деп тұр екен деп, ойлайды ол. Сондықтан хан сөзді келіп, Қожанасырдың арызын дұрыстайды. Үкімге риза болмаған бай ашуланып, кетіп қалады. соң, хан күлімдеп, Қожанасырды жанына шақырып алып:
- Ал Қожеке, маған ризасың гой. Байды саған жығып бердім. Енді қойныңдағы алтыныңды бер! - дейді.
- , мен сізге алтын көрсеткенім жоқ . Менің қойнымдағы алтын емес, тас еді, - деп, Қожа қойындағы тасты алдына береді.
- Сен маған билік , қысып, қойыныңды көрсеттің, ол не дегенің еді? - деп, сұрайды хан.
- Уа, тақсыр! Менің қойнымды көрсеткенім: «Хан билік айт, әйтпесе мына ұрып жығам!» - еді, - дейді Қожа.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру