Бар екен, жоқ екен. Ерте заманда бір Алдаркөсе деген қу болған екен. Оның кәсібі әркімді алдау болған екен. Ей, ата, мен алдасам, Болса да жын-шайтан арбасам. Жұрт істейтін кәсіп көп, Алдауды мен кәсіп , – деп сурап атасынан бата алған екен. Күндерде бір күн сол Алдаркөсе шайтанмен бірге бір ұзақ шығыпты. Ай жүріпті, жыл жүріпті. Бір кезде екеуі де шаршапты. Сонан сод Алдаркөсе айтыпты:
— Бұлай екеуіміз бірдей жүрмейік, бірімізге біріміз кезек мініп жүрелік депті. Шайтан мұны :
– Мұның ақыл-ақ екен. Солай істелік. Бірақ жол қайсымыздікі, қайсымыз бұрын мінеміз, әуелі соған келісіп алайық дейік: Сонда Алдаркөсе айтады.
– Біздің қазақ халқында жасы үлкенге жол беретін әдет бар. Жас сұрасайық, кімнің жасы үлкен болса, кезек сонікі болсын. Сен кашан туған едің дейді. Шайтан сәл ойланып тұрады да: Мен дүниеге келген күні Аспанға көзім түсіп еді, Артық-кем емес білемін: Жер — көлемі, Бір-ақ қана бел еді, — дейді. Осы кезде Алдаркөсе өкіріп қоя береді. Шай тан аң-таң болады: Мұның не? Әуелгі кезек тимейтін болды деп қамығуың ба? — деп сұрайды. Алдаркөсе оңай бетер . Әрі-беріден соң «ой баурымдап» басын жерге салып жылайды. Не болды, айтшы? — деп, шайтан. Сонда Алдаркөсе кемсеңдеп:
– Сен туған уақытыңды айтқанда менің есіме ескі қайғым түсті: Дәл сен туғанда Үлкен бір той болып ед, Атқа шауып жүргенде Кенже балам өліп ед деп, тағы да өкіріп қоя береді. Шайтан оны, көңіл айтып, . Дау, жоқ, әуелгі кезек сенікі. Мін мойныма, жүрейік дейді. Деуі-ақ мұң екен. Алдаркөсе шайтанның желкесіне мінеді. Сонда шайтан:
– Сен қанша уақыт мінесің? — деп сұрайды. Алдаркөсе:
– Мен өлең айтып отырам. Сол өлеіңім таусылғанша мінем дейді. Сөйтеді де: «әләуләйләй-әләу- ләйләй» деп, өлең бастайды. Осылай көп уақыт жүреді. Шайтан әбден шаршайды. Бір кезде: .
– Осы сенің әләуләйләйің қашан таусылады? — деп сұрайды. Оған.
– Әләуләйләйім әлі таусылған жоқ. Ол таусылса, «әриәдәйім» тағы бар, — деп, жауап береді Алдаркөсе. Алдардың әләуләйләйі таусылмайды. Шайтан арып-талып өлімші болады. Сонан кейін ол Алдардан құтылудың . Сөйтіп, бір жерде отырғанда.
– Алдар осы сен неден ? — дейді. Алдар:
– Мен қазы, қарта мен қымыздан қорқам, – дейді. Алдар ұйықтап жатқанда шайтан барып, бір жерден қазы, қарта, қымыз тауып әкеліп, Алдардың қасына қояды. Оянғанда соны қөріп, қорқып, қашып кетер деп ойлайды. Таңертең Алдаркөсе , койған тамақты, қымызды ішіп-жеп, тойып алып, шайтанның мойнына мініп, тағы да әләуләйләйін айтып, жол тартады. Осы әләуләйләйі мен әриәйдәйді айтып, Алдаркөсе шайтанды бір жыл мініп жүреді.
Пікірім. жоқ
Жақсы
Өте күшті