Ертеде бір елде (Айдахар) атты өмір сүріпті. Оның бойы соншалықты ұзын әрі күшті болған, тіпті, таулар мен өзендерден де асып түсіпті. Бірақ, бұл айдаһардың бір ерекшелігі бар екен: ол адамдарды жамандықтан қорғайды, оларға тек жақсылық қана жасайды екен.
Бір күні ауылға бір келіпті. Көктен қара бұлттар жиналып, ойнап, жауыннан кейін бір дәу пайда болыпты. Дәу бүкіл ауылды басып алып, адамдарды қорқытып, тартып алмақ болады. Ауылдың батырлары зұлым дәумен күресуге тырысады, бірақ олардың күші жетпейді. Ел-жұрт , не істерін білмей, Алладан көмек сұрайды.
Сол кезде көк жарқырап тұрған күндей, алыстан Айдаһар келеді. Оның көздерінен от шашылып, денесі жарқ-жұрқ етеді. Ол дәуді көріп, бірден шабуыл жасайды. Дәу айдаһардың күшін көріп, қорқа бастайды. Бірақ, дәу айлакер болып, айдаһарды алдамақ болады. Ол айдаһарға: "Мен сенің досың болғым келеді, бірге елді билейік," - дейді.
Бірақ Айдаһар дәудің біледі. Ол дәуге: "Менің - адамдарды жамандықтан қорғау, сен сияқты зұлымдарға қарсы тұру," - деп жауап береді. Содан кейін олар түседі. Айдаһар өз күшін жинап, отты аузымен дәуді жалмап, оны жеңіп шығады.
Ауыл халқы Айдаһарға алғыс айтып, оны , үлкен той жасайды. Ал Айдаһар болса, тыныш өмір сүріп жатқан ауылға қайта-қайта келіп, оларды қорғап, болып тұрады. Содан бері, Айдаһар туралы ертегі ұрпақтан ұрпаққа айтылып, ел ішінде есте қалады екен.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру