Бремен музыканттары ертегісі

Бір есек ұзақ жылдар бойы қожайынына адал қызмет етіпті. Бірақ ол қартайып, ауыр жүк көтере алмай қалғанда, қожайыны оны қумақ болыпты. Есек: «Бремен қаласына барып, музыкант боламын», — деп жолға шығыпты.

Жолда ол қартайып, аңға жарамай қалған итке кездесіпті. «Менімен бірге жүр, сен барабан соғасың», — депті есек. Содан кейін оларға қартайған мысық пен ертең қазанға түсетінін білген әтеш қосылыпты.

Кеш батқанда төртеуі орманда терезесінен жарық түсіп тұрған үйді көріпті. Есек терезеден қараса, ішінде қарақшылар дастарқан басында тамақ жеп отыр екен.

Достар бір айла ойлап тапты. Есек терезенің алдына тұрыпты, оның арқасына ит, иттің үстіне мысық, ең жоғарыға әтеш шығыпты. Сосын бәрі бірге айғай салыпты: есек ақырыпты, ит үріпті, мысық мияулапты, әтеш шақырыпты!

Қарақшылар қорыққаннан орманға тым-тырақай қашыпты. Ал достар дастарқанға отырып, тойып тамақ жеп, үйге жайғасыпты. Түнде бір қарақшы қайта оралып еді, мысық тырнап, ит тістеп, есек тебіп, әтеш шақырып, оны қуып жіберіпті.

Қарақшылар ол үйге қайтып жоламапты. Ал төрт дос Бременге жетпесе де, сол үйде бірге тату-тәтті өмір сүріп, кешке ән салып жүріпті.