Жарты балапан ертегісі

Бір тауықтың ұясынан ерекше балапан шығыпты: оның бір ғана аяғы, бір ғана қанаты, бір ғана көзі бар екен. Оны бәрі «Жарты балапан» деп атапты. Ол тәкаппар әрі ешкімді тыңдамайтын балапан болып өсіпті.

Бір күні Жарты балапан: «Мен Мадридке барып, патшаны көремін!» — деп, секіре-секіре жолға шығыпты. Анасы: «Жолда кім көмек сұраса, көмектес», — деп ескерткен екен.

Жолда ол бұтаға оралып қалған бұлақты көріпті. «Жарты балапан, бұтақтарды алып тасташы», — деп өтініпті бұлақ. «Уақытым жоқ!» — деп, балапан өте шығыпты. Сосын сөнуге таяған от: «Маған бір-екі шыбық тастап кетші», — депті. «Уақытым жоқ!»

Содан кейін ол ағашқа ілініп қалған желді көріпті. «Мені босатшы», — депті жел. «Уақытым жоқ!» — деп, балапан Мадридке жетіпті. Сарайдың ас үйіне кіріп кеткенде, аспазшы оны ұстап алып, қазанға салыпты.

Жарты балапан айқайлапты: «Су, мені суытшы!» «Сен маған көмектеспедің», — депті су. «От, сөнші!» «Сен маған көмектеспедің», — депті от. Сол кезде аспазшы қазанның қақпағын ашып еді, балапан терезеден ұшып шығыпты.

Бірақ жел оны көтеріп алып, шіркеудің мұнарасының ұшына апарып қойыпты. «Сен маған көмектеспедің, енді осында тұр», — депті жел. Содан бері Жарты балапан шатырдың үстінде тұрып, желдің қай жақтан соғатынын көрсетіп тұрады екен.