Бір күні қоян демек болады. Бірақ ол үш жасамай-ақ бұтаның арасынан бір естиді.
Осы мені түлкі шығар аңдып жүрген! — деп қоян қорқып зыта жөнеледі.
Жүгіріп, жүгіріп, дем алайын деп отырғаны сол еді, тағы да бұтанын арасынан дауыс шықты.
Қасқыр емес пе екен, мені аңдып жүрген! — деп үрейі қашып, қоян тағы қаша жөнеледі. Ол жүгіріп, жүгіріп, дем алайын деп дамылдайды.
мен сондай ? Менен ешкім қорықпайды, мен болсам бәрінен қорқамын? басым-ай, одан да бұл суға батып өлгенім қой, — дейді ол қамығып. Сөйтіп, ол өзенге жүгіріп келсе, жағада бақа отыр екен. қоянды көре сала бақа есі шығып бақылдап суға секіріп кетеді. Мұны көрген қоян тоқтай қалып, , өз-өзіне:
— Мен осы несіне суға батам, меннен де қорқатындар бар екен ғой! — деп қайтыпты.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру