Бірде-бірде, алыс ғарыштың тереңдігінде, жарқыраған жұлдыздар мен күміс айдың арасында, Ай Ханшайым – Әсел өмір сүрді. Әсел кішкентай болса да, оның күлкісі бүкіл Ай патшалығын қуанышқа толтыратын. Ол әзілқой, , және әрқашан жаңа ойындар мен қызықты істер іздеп жүретін. Оның ең жақын досы – Күн сәулесінен туған жарқыраған сары қоян, оның аты – Сәуле.
Бір күні Әсел өзінің патшалығындағы жұлдыздардың неге кейде , кейде сөніп қалатынын ойлады. Ол бұл құбылыстың сырын ашқысы келді. «Сәуле, сен қалай ойлайсың, жұлдыздар неге жымыңдайды?» – деп сұрады Әсел. Сәуле құлақтарын қозғап, мұрнын . «Мүмкін, олар бір-бірімен ойнап жатқан шығар, Ханшайым?» – деді ол.
Әселдің көздері жарқырай түсті. «Дәл солай! Олар мен сияқты әзілдесіп ойнап жатқан шығар! Мен де олармен бірге ойнағым келеді!»
Сол сәттен бастап, Әселдің ойында бір қызық жоспар пайда болды. Ол жұлдыздарға әзіл жасап, олардың қалай әрекет ететінін көргісі келді. Ол өзінің сиқырлы күміс алып, ең үлкен, ең жарқын жұлдызға қарай ұшты. Ол жұлдызды ақырын түртіп, оның жарығын бір сәтке . Жұлдыз таңғалып, жымыңдап, қайтадан жарқырай бастады.
Әсел бұған қатты күлді. «Көрдің бе, Сәуле? Олар таңғалып қалды!»
Келесі күндері Әсел әртүрлі жұлдыздарға әзіл жасауын жалғастырды. Ол кейбір жұлдыздарды бір сәтке жасырып, кейбіреулерін жарқыратып, кейбіреулерін бір-біріне жақындатып, сосын қайтадан алыстатты. Әрбір әзілден кейін жұлдыздар әртүрлі түстермен жымыңдап, ғарышта әдемі би билегендей болды.
Бірақ бір күні, Әсел өзінің ең үлкен әзілін жасағысы келді. Ол барлық жұлдыздарды бір мезгілде сөндіріп, сосын қайтадан жарқыратқысы келді. «Бұл ең қызықтысы болады!» – деді ол Сәулеге. Сәуле аздап алаңдады. «Бірақ, Ханшайым, егер олар қатты қорықса ше?»
Әсел оның сөзін тыңдаған жоқ. Ол сиқырлы таяқшасын жоғары көтеріп, барлық жұлдыздарға бағыттады. Бір сәтте, бүкіл қараңғылыққа батты. Жұлдыздар сөнді, тек Ай ғана әлсіз жарық беріп тұрды.
Ғарыш тыныштыққа бөленді. Бірақ бұл тыныштық ұзаққа созылмады. Көп ұзамай, Әсел алыстан жұлдыздардың дауыстарын естіді. Олар қорыққан сияқты еді. Кейбіреулері жылағандай, кейбіреулері бір-бірін іздегендей болды.
Әселдің жүрегі сыздап кетті. Ол өзінің әзілінің соншалықты жаман болатынын күтпеген еді. Ол жұлдыздарды қуантқысы келген, бірақ оларды қорқытып алды. «Мен не істедім?» – деп сыбырлады ол. Сәуле оның қолын ұстады. «Енді оларды қайтадан жарқырат, Ханшайым!»
Әсел тез арада сиқырлы таяқшасын қайта көтеріп, барлық күшін салды. Бір сәтте, бүкіл ғарыш қайтадан жарқырап, бұрынғыдан да әдемі болып кетті. Жұлдыздар қуанып, бір-біріне жарық шашып, би биледі. Олар Әселге алғыс айтқандай жымыңдады.
Сол күннен бастап, Әсел енді жұлдыздарға әзіл жасағанда, олардың сезімдерін ескеретін болды. Ол енді оларды қорқытпай, тек қуантатын әзілдер ойлап табатын болды. Ол кейде жұлдыздарды әртүрлі түстерге бояп, кейде оларды әдемі пішіндерге айналдырып, ғарыштың әдемілігін арттыратын. Оның әзілдері енді бүкіл ғарышқа қуаныш пен күлкі сыйлады.
Ай Ханшайым Әсел мен оның досы Сәуле әлі күнге дейін ғарышта өмір сүреді. Олар әр түнде жұлдыздармен бірге ойнап, күліп, ғарыштың әдемілігін сақтауға көмектеседі. Егер сен түнде аспанға қарасаң, мүмкін, Әселдің жұлдыздарға жасаған кішкентай, мейірімді әзілдерінің бірін көрерсің. Олардың әр жымыңы – Ай Ханшайымның қуанышы мен мейірімділігінің белгісі.
бұл ертегі маған қатты ұнады