Ауылда, көк аспанға қарап, арманын қанат қылған бір кішкентай бала бар еді. Оның аты — Данияр болатын. Данияр ауылдың шетіне барып, аспанда қалықтаған құстарды көрген сайын, солардай биікте еркін самғауды армандайтын. Ол өзіне: "Бір күні мен де ұшқыш боламын, көк аспанды шарлап, әлемді көретін боламын!" — деп уәде беретін.
Даниярдың бұл арманы кішкентай кезінен-ақ қалыптасқан еді. Әр ұшқан ұшақтың дауысын естіген сайын ол сол жаққа қарап, ұшаққа қол бұлғайтын. Қолын қанат сияқты жайып, үй ішінде жүріп, өзі ұшып бара жатқандай сезінетін. Оның ата-анасы баласының бұл әуестігін білгенде, оның арманын қолдап, кішкентай ойыншық ұшақ сыйлады. Данияр сол ұшақты қолына ұстап, аспан әлеміне саяхат жасап жүргендей сезінетін.
Бір күні ауылға үлкен авиамектептен ұшқыштар келіп, балаларға ұшақтар мен аспандағы өмір туралы айтып берді. Олар аспанда қалықтаудың керемет сезімін сипаттап, өздерінің ұшу тәжірибелерімен бөлісті. Данияр солардың әр сөзін ынтамен тыңдап, көзі оттай жанды. Ол үшін бұл кездесу — арман жолындағы үлкен қадам болды.
Ұшқыштар кетер кезде Данияр оларға барып: "Мен де сіздер сияқты болғым келеді! Бір күні аспанда ұшып, бәрін көремін!" — деді. Ұшқыштар оның батыл да сенімді көзіне қарап: "Біз сенің арманыңның орындаларына сенеміз. Сен де бір күні аспанда самғайтын боласың, Данияр!" — деп батасын берді.
Содан бері Данияр әр күн сайын өз арманына жету үшін көп еңбек етті. Өсе келе ол шын мәнінде ұшқыш атанды. Енді, кішкентай кезінде армандаған биік аспанда құс секілді еркін қалықтап жүр. Даниярдың жүрегі әрдайым аспанмен бірге соғып, оның арман жолындағы жеңісін еске салып тұрады.