Кітапханадағы Көбелек пен Саяхат ертегісі

Бір күні ескі, үлкен кітапханада кітап сөрелерінің арасында Кішкентай Көбелек өмір сүрді. Оның қанаттары ашық қызғылт және көк түсті болып, әрбір қағыста кітапхананың тыныш ауасын дірілдететін. Көбелек кітаптарды өте жақсы көретін. Ол олардың беттерін айналып ұшып, ескі қағаздардың иісін иіскеп, суреттерді тамашалайтын. Бірақ оның ең үлкен арманы – кітаптардағы әлемдерді көру, саяхатқа шығу еді. Кітапхананың ең биік сөресінде, шаң басқан ескі кітаптардың арасында дана Үкі мекен ететін. Оның аты – Бұғыбай. Бұғыбай кітапханадағы барлық жәндіктердің ақылшысы болатын. Бір күні Көбелек Бұғыбайға ұшып келіп: — Бұғыбай ата, мен кітаптардағы әлемдерді көргім келеді. Бірақ мен кітапханадан ешқашан шыққан емеспін. Қалай саяхатқа шығамын? – деп сұрады. Бұғыбай көзін ашып: — Саяхат? Әрине, сен саяхаттай аласың, Кішкентай Көбелек. Бірақ шынайы саяхат тек аяқпен жүру емес, ол ақылмен де жүру. Кітапхананың ең көне кітаптарының бірінде «Жәндіктердің Ұлы Аңшылығы» деген кітап бар. Оны тапсаң, саған саяхаттың құпиясын ашамын, – деді. Көбелек бұл кітапты іздеуге кірісті. Ол бір сөреден екінші сөреге ұшып, әр кітаптың мұқабасын мұқият қарады. Бірақ кітапхана тым үлкен, ал кітаптар тым көп еді. Көбелек шаршап, қанаттары ауыра бастады. Ол бір кітаптың бетіне қонып, демалып отырды. Сол кезде ол өзінің жанынан бір кішкентай өрмекшінің өтіп бара жатқанын көрді. Өрмекшінің аты – Өрмекші Өріс. Ол кітапхананың барлық буындарын, барлық бұрыштарын білетін. — Не іздеп жүрсің, Кішкентай Көбелек? – деп сұрады Өріс. — Мен «Жәндіктердің Ұлы Аңшылығы» деген кітапты іздеп жүрмін. Бұғыбай ата оны тапсам, саяхаттың құпиясын ашамын деді, – деп жауап берді Көбелек. Өріс күлімсіреп: — Ол кітапты мен білемін. Ол кітапхананың ең алыс бұрышында, ең биік сөренің астында тұр. Ол өте ескі, шаң басқан. Мен саған жол көрсете аламын, – деді. Көбелек қуанып кетті. Олар бірге ұшып, кітапхананың ең алыс, ең қараңғы бұрышына жетті. Онда шынымен де, шаң басқан, ескі кітаптардың арасынан «Жәндіктердің Ұлы Аңшылығы» деген кітапты тапты. Кітаптың мұқабасында әртүрлі жәндіктердің суреттері салынған екен. Көбелек кітапты Бұғыбайға алып келді. Бұғыбай кітапты ашып: — Бұл кітап, Кішкентай Көбелек, саған саяхаттың құпиясын ашады. Ол саған әртүрлі жәндіктердің қалай өмір сүретінін, қалай аң аулайтынын, қалай тамақ табатынын көрсетеді. Бұл кітапты оқыған кезде, сен өзіңді сол оқиғалардың ішінде жүргендей сезінесің. Сен осы кітап арқылы саяхаттайсың, – деді. Көбелек кітапты ашып, суреттерді қарап, әңгімелерді оқи бастады. Ол өзін алыс ормандарда, биік тауларда, терең көлдерде жүргендей сезінді. Ол кітаптың ішіндегі әрбір оқиғаны өзі бастан өткергендей болды. Ол шынымен де саяхаттап жүрген еді, бірақ бұл саяхат оның қанаттарымен емес, ақылымен, қиялымен болды. Көбелек енді кітапханадан шықпаса да, әлемнің барлық бұрыштарын көре алатынын түсінді. Ол кітаптардың арқасында әр күні жаңа оқиғаларға қатысып, жаңа әлемдерді ашты. Ол енді тек әдемі қанаттары бар көбелек емес, дана, білімді көбелекке айналды. Ол Өріске алғыс айтып, екеуі бірге кітапхананың барлық кітаптарын оқуға уәде берді.

Кітапхананың шаң басқан сөрелері енді Кішкентай Көбелек пен Өрмекші Өріс үшін білімнің және шексіз саяхаттардың қазынасы болды. Әрбір жаңа кітап оларға жаңа әлемдерді ашып, қиялдарының қанаттарын самғата түсті. Олар енді ешқашан зерікпейтін, өйткені олардың алдында оқылуға тиіс мыңдаған әңгімелер мен табылмайтын құпиялар жатқан еді.