Айога ертегісі

Амур өзенінің жағасында Айога деген қыз өмір сүріпті. Ол өте сұлу екен, бірақ күні бойы тек айнаға қарап, өзіне сүйсіне беретін. Ал анасына көмектесуге қолы тимейтін.

Бір күні анасы: «Айога, өзенге барып, су әкелші», — деп өтініпті. Айога шелекті алып, жағаға барыпты. Бірақ су алудың орнына, судың бетіне қарап, өз бейнесін ұзақ тамашалап отырыпты.

Анасы күтіп-күтіп, қайта сұрапты. «Қолым ауырады, ағаш шелек ауыр», — деп, Айога келмепті. Сонда анасы көршінің қызына: «Қызым, маған су әкеліп бере аласың ба?» — депті. Көршінің қызы бірден жүгіріп, су әкеліп беріпті.

Анасы рахмет айтып, көршінің қызына тәтті бәліш беріпті. Мұны көрген Айога ашуланыпты: «Бәлішті маған неге бермедің?» «Су әкелген қызға бердім», — депті анасы.

Айога ренжіп, өзенге қарай жүгіріпті. «Мен адам болмаймын, қаз боламын!» — деп айқайлапты. Сол сәтте оның мойны ұзарып, қолдары қанатқа айналып, денесін қауырсын басыпты. Ол қаз болып, суда жүзіп кетіпті.

Анасы жылап, оны шақырыпты: «Айога, қайт!» Бірақ қаз тек: «Га-га-га, қайтпаймын», — депті. Содан бері Амурдың бойында қаздар ұшып жүреді, ал нанай аналары қыздарына Айоганың ертегісін айтып береді.