Бір данышпан атқа мініп келе жатады. Жол ұйықтап жатқан адамның аузына жылан кіріп бара жатады. жыланды , адамды деп жарыса жүгірді, бірақ жете алмады. Жылан ұйықтап жатқан адамның аузына кіріп кетті.
Атты кісі ұйықтап жатқан адамға барып, қамшысымен бірнеше рет ұрады. Ұйықтап жатқан адам жанұшыра орнынан ұшып тұрады да ағаштың түбіне қарай қашады. Сол ағаштың астында шіріген алмалар көп еді. Атты кісі ол адамға шіріген алмаларды жеуді . Әлгі адам:
«Мырза, мен сізге не істедім? Неге маған бұлай істеп жатсыз? Әуелі қамшыңмен ұрдың, сосын шіріген алмаларды же дейсің. Бұлай тіпті дұшпаным да жасамас!» дейді.
ішіңіз жеңіз, бірақ, сөйлеспеңіз. Аузына жылан кірген адам бір жағынан шіріген алманы жеп, бір жағынан атты адамға қарғыс айтып жатыр. Шіріген алмаларды біраз жегеннен кейін қайтадан қамшының астына ала бастады. Әлгі байқұс таяқ жеп қалмаудың амалын жасап қаша жөнелді, ат мінген қуып келеді. Бір кезде жүрегі шіріген алмаларды ішінде жатқан жыланмен бірге тастайды. Жыланды көрген адам ат мінген адамның аяғына жығылды:
«Сен жақсы адам екенсің. Маған үшін мен адаммын. Шіріген алмаларды , , жыланды шығарайын деп қуған екенсің. Егер мен бұл жағдайды түсінгенімде, саған мұндай жаман сөздер айтпас едім. Мені кешірші!» дейді.
Атты адам былай деп жауап берді:
«Егер мен саған аузыңда жылан бар деп айтсам, шошып кетер едің. Мүмкін қорқып өлетін едің. Егер сен ішіңде жылан барын білсең, алма жей алмай және жүгіре алмай қалар едің». Сен мені жатқанда, «Йа, , ісімді жеңіл ете гөр» деп жасырын дұға еттім, дейді
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру