Қарлығаш пен Көлдің Көзі ертегісі

Бір күні кішкентай Қарлығаш Айна есімді көлдің жағасында ұшып жүрді. Айна көл өте таза, мөлдір еді. Көлдің суында аспан, бұлттар, тіпті Қарлығаштың өзі де анық көрінетін.

Қарлығаш "Шиқ-шиқ!" деп қуана ән салды. Ол судың бетіне жақын ұшып, көлге қарай берді. Бір кезде Қарлығаш су ішінде жарқыраған бірдеңені көрді. "Бұл не?" деп ойлады ол.

Қарлығаш жақындап келді. Ол жарқыраған тас екен. Тас өте әдемі, көп түсті болып жарқырап тұрды. Қарлығаш оны алып, үйіне апарғысы келді.

Бірақ Қарлығаш ойланды. "Бұл тас көлдің ішінде. Ол көлге әдемілік береді. Егер мен оны алсам, көл қайғырады ғой," – деп ойлады ол.

Сосын Қарлығаш тасты алмады. Ол тек тасқа қарап, оның сұлулығына таңғалды. "Шиқ-шиқ!" деп, тасқа рахмет айтты.

Келесі күні Қарлығаш Айна көлге қайта келді. Көл одан да жарқырап тұрды. Тастың орнында гүл өсіп тұр екен. Гүл де тас сияқты көп түсті, әдемі еді.

"О, бұл қандай керемет!" деп Қарлығаш таңғалды. Гүлдің айналасында түрлі көбелектер ұшып жүрді. "Жу-жу!" деп аралар да гүлге қонды.

Қарлығаш гүлге жақындап келді. Ол гүлдің жапырақтарына су тамшыларын көрді. Су тамшылары да жарқырап тұрды. Қарлығаш оны ішті. Су өте тәтті екен.

Сол күннен бастап, Айна көл одан да әдемі болды. Оның айналасына көптеген гүлдер өсті. Құстар осы жерге келіп, ән салды. "Шу-шу!" деп ағаштар да желмен сыбырласты.

Айна көлдің суы әрдайым таза, мөлдір болды. Қарлығаш бұл жерге күн сайын келіп, гүлдерді, құстарды, көбелектерді тамашалайтын. Ол ешқашан тасты алмағанына қуанды. Ол тасты алмаған соң, көл оған осындай керемет сыйлық берді.

Көп ұзамай, Айна көлдің айналасы кішкентай орманға айналды. Мұнда бұрын-соңды болмаған әдемі гүлдер өсіп, сирек кездесетін құстар ұя салды. Қарлығаш достарына бұл жер туралы айтып берді, енді олар да келіп, табиғаттың сұлулығына куә болды. Олар ешқашан гүлдерді жұлмады, ағаштарды кеспеді, тек таза ауамен тыныстап, әсем табиғатты тамашалады.