Алдар көсе және сақалды сайтандар ертегісі

Алдар көсе және сақалды сайтандар ертегісі

Премиум

Бұл ертегіні диктор оқиды

Өзіңіз салыстырыңыз: сол мәтін, бірақ кідірісімен, күлкісімен, мәнерімен. Балаға ұйықтау оңай болады.

Премиуммен толық тыңдау 

Тағы: балаңыз туралы айына 3 ертегі және Ана тілінің барлық сабағы.

Күйбең тірліктен қажып, шаршап, көз ілініп кеткен Алдар көсе әлденеден шошып оянады. Ақырын көзін ашып қараса, сүмендеп екі сайтан жүр екен. «Өлген адам болып біраз жатып бағайын», — деп, бұл қыбыр етпейді.

— Түсіне кіріп, ойына арам ниет бүгейік. Сосын ол оянған соң, біздің дегенімізді істейтін болып, байлаулы бұзауға айналады, — дейді біреуі.

— Жақсы, — дейді екіншісі. — Тапқанның жартысын ол жесе, қалғанын біз жейміз.

Осыны айтып, олар Алдардың кеудесін басып, құлағына сыбырлапты:

— Әй, сақалсыз сорлы, серейіп жата бермей тұр! Тұр да, ұрлықпен шұғылдан, әйтпесе аштан өлесің.

Алдар бірақ бұлқ етпейді. Сайтандар әрі сыбырлап, бері сыбырлап, әрі айғайлап, бері айғайлап, бостан-босқа қара тер болады. Оята алмайды.

— Жүр, кеттік, — дейді Түлен. — Өлген адамнан қандай пайда? Жүр, кетейік.

— Егер өлген болса, тірілтіп алалық.

— Сөйтсек сөйтейік, бірақ қалай тірілтеміз?

— Байқаймын, бұл өзі сұғанақ сорлыға ұқсайды. Бір жерден бір тілім қазы мен бір кесе қымызды қымқырып әкелейік. Екеуінің иісін сезгенде, өлген қазақ тіріліп шыға келеді.

Мұны естігенде Алдардың мұрнына бесті қымыздың жұпар иісі келіп, түшкіріп жібере жаздайды, бірақ шыдап бағады. Әйтсе де, шын қазының, шын қымыздың иісі келгенде, төзімі таусылып, көзін қалай ашып алғанын және қалай тез тұрып кеткенін де сезбей қалады. Сол-сол екен, екі сайтан екі иығына секіріп мінеді.

Алдар көсе мен екі сайтан қазы, қымызбен.

— Қаққанда қанымды, соққанда жанымды шығарған тас бауыр тірліктен құтылдым деп, қатты қуанып едім. Қай оңбаған тірілтті екен мені? — деп Алдар көсе өтіріктен-өтірік өкіріп, кемсеңдеп жылайды. — Қорлықтың қамытын қайта кигенше, өзімді қарғып өлейін, — деп жарқабаққа қарай жүгірген кезде, иығында отырған екі сайтан жалбарына бастайды. «Бұл суға батса, бірге кетеміз», — деп қорқады.

— Суға секіре көрме! Бұрынғы тірлігің жаман болса, болған шығар. Ал енді бұдан былай қарай біз барда мұртыңды балта шаппайды, — деп жік-жапар болады.

— Сіздер кімсіздер өздеріңіз? — деп сұрайды олардан.

— Біз Құлан мен Түлен деген ағайынды сайтандармыз. Біз сені ұрлыққа үйретеміз. Не ішіп, не жеймін дейтін болмайсың.

— Жоқ, — дейді Алдар көсе ыршып түсіп. — Құдай сақтасын! Сіздерге рахат, әрине, көзге түспейсіңдер. Ал мен бірден қолға ілігемін. Сосын таяқтың астында қаламын. Жоқ, болмайды. Одан да суға батып өлгенімнің өзі дұрыс.

Иығында отырған екі сайтанның сирақтарын қысып ұстап, жағаға жақындай түседі. Жан ұшырған сайтандар ойбайға басады:

— Сәл-сәл сабыр етіңіз,

Дұрыс біздің ниетіміз.

Қиындықтан өтеміз,

Арманға да жетеміз.

Керек болса, сізді де

Көрінбейтін етеміз, — деп әндетеді екеуі.

Сайтандар Алдар көсенің иығында ән айтып тұр.

Содан кейін Алдар көсе шынында да сабыр етіп, тынышталады. Қазы жейді, қымыз ішеді, өзегін жалғайды. Түлен оған алтын теңге береді:

— Таңдайыңа бас, — дейді.

Таңдайына басқан бойда көлденең көзге көрінбейтін ғажайып қасиетке ие болады.

Қазы жеп, қымыз ішіп, қызара бөрткен Алдар көсе біраз жүргеннен кейін:

— Егер біздер осылай сүйретіліп жүре беретін болсақ, біраздан кейін бәріміз де шаршап, бәріміз де қалжырап, аяғымызды баса алмай қаламыз. Одан да бірімізді біріміз арқалап жүрейік. Сонда біріміз шаршасақ, біріміз дем аламыз.

— Дұрыс ақыл! — дейді сайтандар. — Бірақ ең алдымен қайсымыз арқалаймыз?

— Мен-ақ арқалар едім сендерді, бірақ мен өліп тірілген адаммын. Әл-қуатым жоқ. Әзірше сендер арқалай тұрыңыздар.

— Жә, келістік, солай-ақ бола қойсын. Тек алдымен келісіп алайық: қанша уақыттан арқалаймыз? — дейді Түлен.

— Оны анықтау қиын емес. Мен ән саламын. Ән біткенше арқалайсыңдар. Сендердің әндерің біткенше мен арқалаймын.

Сайтандар келіседі. Алдар көсе олардың иығына отырып алып:

— Әләулей, әләулей, әләулей, әләулей, әләулей!

Әләулейім таусылса,

Әләулейім тағы бар! — деп, басы бар, аяғы жоқ әуенін шырқай жөнеледі.

Алдар көсе сайтанды мініп, ән айтып келеді.

Сонда Құлан тұрып:

— О, ағайын, сенің бұл әләулейің қашан бітеді? Әбден қара тер болдық.

— Бітеді ғой бір кезде. Бірақ мен әлі бірінші шумағын айтып болған жоқпын.

Әләулейім таусылса,

Қалаулайым тағы бар! — дейді Түленді өкпесінен тепкілеп.

— Бұрынғы қазақтар аңқау сияқты еді, мына қу қайдан шыққан?

— Қой, бауырым, «есің барда еліңді тап» деген, мынадан тезірек құтылайық, — дейді Құлан сыбырлап.

— Мен де солай ойлаймын, — дейді Түлен.

— Қазақ туралы әңгіме айтып жатырсыңдар ғой, ә? — дейді Алдар көсе бірдеңені сезіп. — Бірақ естеріңде болсын: бұрынғы қазақ жоқ. Енді олармен ойнауға болмайды.

Алдар осыны айтып, көрінбей қалып кетеді.

— Басқасы жетпегендей, мына пәле сайтанның тілін де түсінетін болды ғой, — дейді не істерін білмей, тұйыққа тірелген екі жын.

Сөйтіп олар табандарын жалтыратып, зытып береді. Алдар көсе ішінен күліп қала береді.

Тамаша! Ертегі аяқталды!

Сен ертегіні соңына дейін оқыдың. Жарайсың!

Ертегі ұнады ма?
Ертегімен бөлісіңіз
Келесі ертегінің бас кейіпкері — сен бол!

Сенің атыңмен, сенің суретіңмен 5 ертегі. Ата-анаңа көрсет!

Ата-аналарға: бала туралы ертегі 390 ₸ — Премиумның сынақ аптасы →
👨‍👩‍👧 Ата-аналар үшін
💬 Пікірлер

Пікірлер

Пікір қалдыру (0 пікір бар)

Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!

Пікір қалдыру

Ертегілеріңізді сақтаңыз

Telegram арқылы кіру

Ботта осы кодты басыңыз:

··

Күтіп тұрмыз…

Құпиясөз де, почта да керек емес. Аккаунт Telegram-ға байланады.