Бір күні, орманда Түлкі тұратын. Ол өте ақылды, бірақ кейде өзінен-өзі жаман қылықтар жасауды ұнататын. Бір күні, Түлкі достарымен бірге орманның шетіне барды. Онда олар жаңа ойын ойнауға бел буды.
Түлкі, Қоян, және Тоты құс оларды қуып, жүгіріп, секіріп, көңілді уақыт өткізді. Бірақ Түлкі ойынның ортасында бір идея келді. Ол: "Достар, неге біз ормандағы барлық жануарларға көмектеспейміз?" деп айтты. Достары қуанып, идеяны қабылдады.
Алдымен, олар Кірпіге көмектесті. Кірпі жолда кедергілерге тап болды. Түлкі, Қоян, және Тоты Кірпіні көтеріп, жолды тазартуға көмектесті. "Рахмет, достар!" - деді Кірпі, қуанышпен. "Сендер мені құтқардыңдар!"
Сосын, олар Жабайы Мысықтың үйіне барды. Мысықтың үйі өте лас еді. Түлкі мен достары Мысықты қуып, үйді тазартуға көмектесті. "Сендер менің ең жақын достарымсыз!" - деді Мысық, таңданыспен. "Сіздер мені бақытты еттіңіздер!"
Келесі күні, Түлкі және достары тағы да көмектесуге шықты. Олар Орманның басқа бөлігіндегі барлық жануарларға көмектесті. Түлкі, Қоян, және Тоты әр жануарға қуаныш пен бақыт сыйлады. "Біз достарымызды бақытты етуіміз керек!" - деді Түлкі, күлімсіреп.
Сол күні, ормандағы барлық жануарлар күлкі мен қуанышқа толды. Түлкі мен достары, олардың көмегімен, орманды бақытты әрі әдемі етті. "Достық - ең үлкен байлық!" - деді Түлкі, бақытпен.
Сол сәттен бастап, Түлкі мен оның достары әрқашан бірге болды. Олар бақытты, мейірімді, және көмектесуге дайын жануарлар еді. Енді, ормандағы барлық жануарлар Түлкі мен достарына құрметпен қарайтын.
Ертегінің соңында, Түлкі мен оның достары әрқашан бір-біріне көмектесіп, бақытты өмір сүрді. Олар достықтың құдыретін білді, және ешуақытта оны ұмытпады. Достық - бұл ең үлкен сыйлық!
Бір сөзді мың рет қайталап жазған сұмдық