Бір күні, сиқырлы орманда кішкентай тышқан Досжан тұратын. Досжан көңілді, бірақ жалғыз еді. Ол достар іздеді. Бір күні орманның тереңінде, әдемі гүлдердің арасында, Досжан бір сиқырлы періге кездесті. Пері: "Сәлем, Досжан! Сен не іздеп жүрсің?" — деді.
Досжан: "Мен достар іздеймін. Мен жалғызбын," — деп жауап берді. Пері күлімсіреп: "Мен саған көмектесемін! Мен сиқырлы зат беремін. Бұл затпен сен кез келген жануарды шақыра аласың," — деді.
Перінің сиқырлы затын алған Досжан, қуанышты болды. Ол затты қолына алып, "Барыңыз, мені достарыммен таныстырыңыз!" — деп айтты. Содан кейін, орманның тереңінен түрлі дыбыстар шықты: "Мяу, мяу!" — мысық, "Гав, гав!" — ит, "Ку-ку!" — тауық. Досжанның көзі жанып кетті!
Бірден, ормандағы жануарлар жиналды. Мысық, ит, тауық, барлық достар айналасына жиналып, Досжанды құттықтады. "Сен бізді шақырдың, енді біз достармыз!" — деп айтқан жануарлар бір-біріне күліп қарап тұрды.
Бірақ сиқырлы заттың бір шарты болды. Досжан, егер жануарлармен дос болса, оларға қамқорлық жасау керек еді. Досжан: "Мен сіздерге қамқор болуға дайынмын!" — деді қуана.
Содан кейін, Досжан мен жануарлар сиқырлы орманда бақытты өмір сүрді. Олар бірге ойнады, бірге тамақ жеді, және бір-біріне көмектесті. Досжан ешқашан жалғыз қалмады, себебі ол нағыз достар тапты!
Бір күні, Досжан мен оның достары орманның ортасында үлкен той жасауды шешті. Олар ән айтып, би билеп, бір-біріне сыйлықтар берді. "Достық — ең үлкен сиқыр!" — деді Досжан.
Сол күннен бастап, Досжан мен оның достары сиқырлы орманда бақытты өмір сүрді. Олар әрдайым бір-біріне көмектесіп, бірге күліп, бірге ойындар ойнады. Достық сиқырлы заттан да күшті болды!
Сиқырлы ормандағы достық ешқашан үзіліп, жалғасып жатты. Ал Досжан, енді ешқашан жалғыз болмады. Бәрі де бақытты болды!