Ертеде, кең, ашық Қасым атты бір жас бала өмір сүріпті. Қасымның ата-анасы өте , мейірімді адамдар болған. Олар әрқашан үйінде келген қонақтарды қуана қарсы алып, оларға барын ұсынатын. Қасым да ата-анасынан осы жақсы қасиетті бойына сіңіріп, адамдарға көмектесуді, жақсы қарым-қатынас орнатуды үйренген.
Бір күні Қасым досымен бірге аңға шықты. Олар даланы аралап, түрлі-түсті гүлдер арасында ойнап, қуанышпен уақыт өткізді. Бірақ, кеш бата бастағанда, олар үйлеріне қайтуға бел буды. Жолда, олар үлкен, көне ағаштың астында отырған қарияны көрді. Қарияның жүзінен байқалып, ол көмек сұрап отырғандай еді.
Қасым мен досы бір-біріне қарап, қарияның жанына баруға шешім қабылдады. Олар: "Ата, сізге көмек керек пе?" - деп сұрады. түрі нұрландырып, "Иә, балапандарым, мен ұзақ жол жүріп, шаршап тұрмын. Менің жолым алыста, бірақ мені үйге жеткізсеңдер, мен сендерге алғысымды білдіремін", - деді.
Қасым мен досы, танытып, қарияны үйіне жеткізуге келісім берді. Олар қарияның жанына отырып, жолға шықты. Жол бойы Қасым қарияға қызықты әңгімелер айтып берді, ал қария да оларға өзінің қызықты естеліктерімен бөлісті. Уақыт өте келе, олар үйдің алдындағы үлкен ағашқа келді.
Ағаштың астында қария "Менің үйім болды. Мен сендерді осы жерде күтемін", - деп айтты. Қасым мен досы қуанып, қарияның үйіне кірді. Бірақ, үйдің ішіне кіргенде, олар таңғалып қалды. Үйдің ішінде түрлі-түсті, сиқырлы заттар, керемет тағамдар, және жұлдыздармен безендірілген төбе болды.
Қария: "Мен сиқыршы боламын, балалар. Сендер менің қонақтарым болдыңдар. Сіздер мейірімділік танытып, мені үйге жеткіздіңдер. Сондықтан мен сендерге бергім келеді", - деді.
Содан кейін, сиқыршы өзінің сиқырлы таяғын көтеріп, "Мен сендерге әрқашан қонақжай болу үшін сиқырлы күш беремін", - деп айтты. Бірден Қасым мен досының жүрегінде бір ерекше жылу пайда болды. Олар бір-біріне қарап, қуанғаннан күлді.
Содан бері, Қасым мен досы қайда барса да, адамдарға мейірімділік пен қонақжайлық бастады. Олар әрқашан келген қонақтарды қуана қарсы алып, қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Көптеген адамдар олардың мейірімділігін айтып, Қасым мен досын .
Бір күні, ауылға үлкен бір той өтті. Барлық ауыл тұрғындары жиналып, қуанышпен тойлап жатты. Қасым мен досы өздерінің үйінде келген қонақтарды қарсы алып, барынша қонақжайлық танытуға тырысты. Той кезінде, ауылдың ақсақалы Қасымға қарап: ", сенің жүрегіңдегі мейірімділік пен қонақжайлық сиқырлы. Бұл қасиет сені әрқашан бақытты етеді", - деді.
Содан бері, Қасым мен досы "Келген қонақты Құдайыңдай қарсы ал" деген маңыздылығын түсінді. Олар мейірімділік, қонақжайлық және достықтың маңызды екенін біліп, бұл қасиеттерді өмір бойы сақтап өтті.
Ертегінің қорытындысында, әрбір адамда қонақжайлық, мейірімділік және достық болуы керек. Себебі, бұл қасиеттер бізді бақытты етеді, және әлемді жақсырақ, тыныштықпен толтырады. Біздің жүрегіміздегі ізгіліктер бізді бір-бірімізге жақындатады, және біз тек қана өзіміздің жақындарымызды емес, кездейсоқ адамдарды да аламыз.
Пікір қалдыру (0 пікір бар)
Әзірге пікір ешкім қалдырмаған!
Пікір қалдыру