Көбелектер аңшысы мен Ақиқат гүлі ертегісі

Бір кездері, биік таулар мен терең шатқалдардың арасында орналасқан, көз тартарлық әдемі, бірақ өте кішкентай ауыл болды. Бұл ауылдың тұрғындары таңғажайып көбелектерді аулаумен айналысатын. Олар әр көбелектің қанатындағы өрнектер мен түстерге қарап, оның қандай қасиетке ие екенін анықтайтын. Ауылдың әрбір баласы бес жасқа толғанда, өзінің алғашқы көбелек аулау торын алып, ересектердің қатарына қосылатын.

Осы ауылда Асқар есімді он жасар бала тұратын. Ол басқа балалардан ерекше болатын. Асқар көбелектерді аулауды ұнатпайтын, олардың әдемілігіне тамсанып, ұшып жүргенін бақылағанды жақсы көретін. Оның ең үлкен арманы – "Ақиқат гүлін" табу болатын. Бұл гүл туралы ескі аңыздарда айтылатын. Ол гүлді тапқан адамның жүрегі ешқашан өтірік айтпайды, ал оның сөздері әрдайым шындыққа толы болады деп сенетін. Бірақ бұл гүлдің қайда өсетінін ешкім білмейтін. Кейбіреулер оның биік таудың ең шыңында, кейбіреулер терең орманның ішінде жасырылған дейтін.

Бір күні Асқар ауылдың ең дана қарт ақсақалына барды. Ол Асқардың арманын тыңдап, басын шайқады. "Балам, Ақиқат гүлін табу оңай емес. Оған жету үшін тек адал жүрек пен таза ниет қажет. Жолда көптеген сынақтар кездеседі, ал олардың ең қауіптісі – өтірікші көбелектер. Олардың қанаттары әдемі, бірақ олар сені адастырады", – деді ақсақал.

Асқар ақсақалдың сөздерін мұқият тыңдады. Ол сапарға шығуға бел буды. Анасы оған азық-түлік салынған дорбаны беріп, әкесі оған ескі, бірақ берік пышағын ұсынды. "Бұл пышақ саған адал қызмет етеді, егер сен де оған адал болсаң", – деді әкесі.

Асқар таңғы шық түскенде жолға шықты. Ол алдымен биік тауларға қарай бет алды. Жолда ол әртүрлі көбелектерді көрді. Кейбіреулері алтын түсті болып жарқыраса, кейбіреулері күміс түсті болып жылтырады. Олар Асқардың алдынан ұшып өтіп, оны өздерінің соңынан ертуге тырысты. Бірақ Асқар ақсақалдың сөздерін есінде ұстап, оларға мән бермеді.

Бірнеше күн өткеннен кейін Асқар қалың орманға жетті. Орман іші қараңғы, ағаштардың бұтақтары бір-біріне айқасып, күн сәулесін өткізбейтін. Ол жерде Асқар тағы да көбелектерді көрді. Бұл жолы олар бұрынғылардан да әдемірек, олардың қанаттарында сиқырлы өрнектер бейнеленген. Олар Асқарға: "Бізбен бірге кел! Біз саған Ақиқат гүлінің ең қысқа жолын көрсетеміз", – деп сыбырлады.

Асқардың жүрегі бір сәтке шайқалып кетті. Ол шаршаған, жалғыз еді. Бірақ ол анасының мейірімді көздерін, әкесінің берік пышағын және ақсақалдың дана сөздерін есіне түсірді. Ол басын шайқап: "Жоқ, мен өз жолымды өзім табамын", – деді. Ол өтірікші көбелектердің айтқандарына сенбей, өз жүрегінің үніне құлақ асты.

Асқар орманда адасып жүргенде, кенеттен бір жарқын сәуле көрді. Ол сәуленің соңынан ерді, соңында кішкентай ашық алаңға шықты. Алаңның ортасында, биік ағаштардың көлеңкесінде, ерекше бір гүл өсіп тұрды. Оның жапырақтары мөлдір, ал ортасынан алтын сәуле шашып тұрды. Бұл – Ақиқат гүлі еді!

Асқар гүлге жақындады. Ол оған қолын созғанда, гүлдің жапырақтары дірілдеп, одан жылы леп шықты. Асқар гүлді жұлып алуға батылы бармады. Ол тек оны бақылап тұрды. Кенеттен гүлдің ортасынан кішкентай көбелек ұшып шықты. Оның қанаттарында ешқандай өрнек жоқ, тек таза ақ түс болатын. Көбелек Асқардың қолына қонды да, оның жүрегіне жылылық пен тыныштық сыйлады.

Сол сәттен бастап Асқардың жүрегінде ерекше бір күш пайда болды. Ол енді ешқашан өтірік айтпайтын болды. Оның әрбір сөзі шындыққа толы, ал әрбір ісі адалдыққа негізделген еді. Ауылға оралған соң, Асқардың өзгергенін бәрі байқады. Ол енді көбелектерді ауламайтын, оларды қорғайтын. Ол ауыл тұрғындарына адалдықтың маңыздылығын үйретіп, оларға өтірікші көбелектердің алдауына түспеу керектігін айтты.

Асқардың сөздері ауыл тұрғындарының жүрегіне жетті. Олар көбелектерді аулауды тоқтатып, олардың әдемілігін бағалай бастады. Ауылда тыныштық пен келісім орнады. Асқар болса, өмірінің соңына дейін Ақиқат гүлінің құпиясын сақтап, адалдықтың жарқын үлгісі болды. Ол ешқашан гүлді жұлып алмағанына қуанышты еді, өйткені ол гүлдің сыртқы сұлулығында емес, оның беретін ішкі күшінде екенін түсінген болатын.

Кейде, түнде ай сәулесі түскенде, Асқардың баяғыда тапқан алаңынан ақ түсті көбелектер ұшып шығады деседі. Олар ауыл үстінен айналып ұшып, адамдарға адалдықтың маңыздылығын еске түсіреді.