Бір күні шағын ауылда Нарбай атты кішкентай ұл бала өмір сүрді. Ол үш жастағы, сиқырды, перілерді және қарақшыларды жақсы көретін. Бір күні Нарбай өзінің кішкентай ойыншық кеме ұштап отырғанда, кенеттен кеме сиқырлы жарқырап, көкке көтерілді. Нарбай таңырқап қарап тұрды, ал кеме оған: «Сәлем, Нарбай! Мен сиқырлы кеме боламын. Мен сені сиқырлы островқа апаруға дайынмын!» – деді.
Нарбай қуаныштан секіріп, кемеге мініп алды. Кеме «Ши-ши!» деп ұшып, судың үстінде жаймен қозғалуға кірісті. Бірнеше минуттан кейін олар сиқырлы островқа жетті. Островда сары тастар, күлгін ағаштар және қызыл гүлдер болды. Нарбай өз көзіне сенбей, «Міне, менің сиқырлы әлемім!» деп айғайлап жіберді.
Островта Нарбай көп қызықты нәрсе көрді. Бір уақытта, ол пері қыздарын көрді. Олар ұзын, жарқыраған қанаттарымен, түрлі-түсті көйлектермен, күлкілі дауыстарымен ұшып жүрді. Нарбай перілерді көргенде, оларға жақындап: «Сәлем, мен Нарбай! Сіздер не істеп жатырсыздар?» – деп сұрады.
Перілер Нарбайға күлімсіреп: «Сәлем, Нарбай! Біз сиқырлы гүлдерді суарып жатырмыз. Егер сен бізге көмек берсең, сені сиқырлы күшпен марапаттаймыз!» – деді. Нарбай қуана келісіп, перілермен бірге гүлдерді суаруға кірісті. Кенеттен, гүлдер жарқырап, түрлі-түсті түстермен жарқырай бастады!
Сол кезде Нарбайдың алдынан қарақшы шығып келді. Ол үлкен, күлкілі қарақшы еді, бірақ қолында ұзын шанышқы болды. Ол Нарбайды көріп: «Ха-ха! Мен осы островтың шын патшасымын! Сен менің қазынамды ұрлауға келгенсің бе?» – деді. Нарбай естімегендерге күліп: «Жоқ, мен тек сиқырлы гүлдермен ойнауға келдім!» – деп жауап берді.
Қарақшы Нарбайдың жауабының күлкілі екенін түсініп, күлді. «Саған менің қазынамды бермеймін, бірақ егер сен маған бір қызықты ойын ұсынсаң, мен сені кешіремін!» – деді. Нарбай ойланып, «Давай, біз ойын ойнайық! Кім бірінші сиқырлы гүлді тауып алады, сол жеңеді!» – деді.
Перілер қуанып, екі топқа бөлініп, ойынға кірісті. Нарбай мен қарақшы сиқырлы гүлдерді іздеуге шықты. Олар күлкілі жағдайларға тап болды: Нарбай бір рет күлкілі түрде құлап, қарақшы оған көмектесіп: «Сен мені күлдірдің, Нарбай!» – деп күлді. Сосын, қарақшы да құлап, Нарбай оған: «Сен де мені күлдірдің!» – деп күлді.
Ақырында, Нарбай сиқырлы гүлді тауып алды. Ол гүлді қолына алып, қуанышпен: «Мен жеңдім!» – деп айғайлады. Қарақшы мұны естіп, күлімсіреп: «Сен шынымен де кереметсің, Нарбай! Міне, саған сиқырлы күш!» – деп, Нарбайдың басына сиқырлы шляпа киді.
Содан кейін, Нарбай сиқырлы шляпаны киіп, перілердің қуанышымен, кенеттен, сиқырлы күштерін сезді. Ол қанат шығарып, аспанға көтерілді! Перілер мен қарақшы Нарбайды көтеріп, бәрі бірге күлді. «Нарбай, сен біздің сиқырлы достарымыздың патшасы боласың!» – деп перілер айғайлады.
Сол күннен бастап, Нарбай сиқырлы островта перілермен және күлкілі қарақшымен бірге тұрып, күн сайын қызықты ойындар ойнап, сиқырлы приключенияларды бастан кешірді. Бір күні олар бірге сиқырлы теңізге шығып, ақшақарлармен билеп, тіпті балықтарға да сиқырлы ән айтты. Барлығы да Нарбайдың сиқырлы шляпасын киюді армандады, өйткені ол оларға күлкі мен қуаныш әкелді!
Солайша, Нарбай сиқырлы островта өмір сүріп, жаңа достарымен бірге өмірінің ең қызықты сәттерін өткізді. Күн сайын сиқыр, перілер және қарақшылар әлемінде қызықты оқиғалар орын алып, Нарбайдың арманы шындыққа айналды. Ал енді, Нарбай сиқырлы шляпасын киіп, жаңа приключение күтті!