Сараңның салғанын қазаны жейді, Қалғанын қонағы жейді

Бұл мақал-мәтел сараңдықтың тиімсіздігін және жомарттықтың маңыздылығын көрсетеді. Сараң адам өзіне аз ғана пайда әкелсе, жомарттық танытқанда басқаларға пайдасы тиіп, құрметке ие болады. Қазақ мәдениетінде қонақжайлылық жоғары бағаланады, сондықтан бөлісу арқылы шынайы байлық пен бақытқа жетуге болатынын ескертеді.