Бір күні, 6 жастағы Елжан өзінің достарымен футбол ойнап, көктемнің шуақты күнінде паркте жүрді. Ол допты керемет лақтыра алатын, ал достары оның шеберлігіне таңданатын. Бірақ Елжан тек спортпен шұғылданып қана қоймай, кітап оқуды да өте жақсы көретін. Оның кітаптарының ішіндегі ең сүйікті ертегілерінің бірі – жануарлар мен табиғат туралы еді.
Осы күннің кешінде, Елжан үйіне келгенде, әжесі оған «Сиқырлы орман» деген ескі кітапты берді. Кітаптың беттерінде түрлі-түсті суреттер және қызықты оқиғалар болды. Елжан кітапты ашып, парақтай бастағанда, бір ерекше сурет оның назарын аударды: сиқырлы орман мен оның тұрғындары. Елжан "Мен де сол орманға барып, жануарлармен достасам" деп армандады.
Кенеттен, кітаптың беттері жарқырап, Елжан сиқырлы орманның ортасында тұрды! Төрт жағы жасыл ағаштармен қоршалған, ал алда көк аспан мен жарқыраған күн. Осының бәрі оны қуантты. Елжан сиқырлы орманға кіріп, жануарларды кездестіретінін ойлады. Ол қатты қуана бастады.
Алғашқы кездескені – кішкентай, бірақ өте белсенді қоян болды. Ол Елжанға жүгіріп, «Сәлем, Елжан! Менің атым – Жомарт! Сен футбол ойнай аласың ба?» деп сұрады. Елжан қуана-қуана: «Иә, мен футболды жақсы ойнаймын!» деп жауап берді. Жомарт: «Ендеше, менімен бірге футбол ойна!» деді. Елжан мен Жомарт орманның ашық алаңында допты тебуге кірісті. Олар допты жоғары лақтырып, бір-біріне лақтырып, күліп, көңіл көтерді.
Ойыннан кейін, Жомарт: «Сенің футбол ойнауды жақсы көретініңді білемін, бірақ бізге сиқырлы орманда да қауіпсіздікті сақтау керек. Кел, мен саған орманның басқа тұрғындарын көрсетейін!» деді. Елжан қуанышпен келісіп, Жомарттың артынан жүрді.
Жомарт оларды минералды су бұлағына апарды, онда оларға тамаша тәжірибе болды. Елжан шөлдегенде, ол бұлақтың мөлдір суынан бір сусын ішті, ал Жомарт оған: «Бұл бұлақтың суы сиқырлы, ол сенің күш-қуатыңды арттырады!» деді. Елжан қуанып, су ішкеннен кейін өзін ерекше сезінді.
Содан кейін, олар үлкен емен ағашына жетті. Ағаштың төбесінде тамаша ән салып тұрған әнші құс болды. Ол Елжанға: «Сенің дауысың керемет, неге бірге ән айтпаймыз?» деді. Елжан құстың ұсынысын қабылдап, ән айтуға кірісті. Достары мен жануарлар оларды тыңдап, қуана қол шапалақтады.
Сол кезде, Елжан аңғарды, ормандағы жануарлар тек ойын емес, сонымен қатар ән айту, билеу және достықтың да маңызы бар екенін түсінгендей болды. Әр сәт сайын Елжанның жүрегінде қуаныш пен бақыт толып тұрды.
Кенеттен, сиқырлы орманның тағы бір тұрғындары – ақылды қаршыға мен тамаша піл пайда болды. Олар Елжанға: «Біз табиғаттың қорғалуы туралы ойлануымыз керек. Табиғат – біздің үйіміз, оны қорғау – біздің міндетіміз!» деді. Елжан олардың сөздерін тыңдай отырып, табиғатқа қамқор болу туралы ойлана бастады.
Осылайша, Елжан табиғаттың сұлулығын көріп, жануарлармен бірге түрлі ойындар ойнап, ән айтып, олармен бірге уақыт өткізді. Кешкі уақытта, орманның түсі өзгеріп, алтын сәулелермен жарқырай бастады. Елжан үйіне қайту уақыты келгенін сезді. Жомарт, қаршыға мен піл оны құшақтап, «Сені әрқашан күтеміз, Елжан!»,- деді. Елжан: «Мен де сіздерді қатты жақсы көрдім! Мен қайта келемін!» деп жауап берді.
Кенет, Елжанның көзі жарқырап, сиқырлы орманнан үйіне қайта оралды. Ол өзінің қолында «Сиқырлы орман» кітабы бар екенін байқады. Енді ол сол ертегіні қайта оқып, жаңа достарымен болған қызықты сәттерді есіне алды.
Елжан әрдайым сиқырлы орманда өткізген сәттерін есінде сақтайтынын, табиғатқа, жануарларға деген сүйіспеншілігін арттырғанын түсінді. Ол спортпен шұғылданып, кітап оқуды жалғастыра отырып, өз достарымен табиғаттың сұлулығын бірге араластырады деп уәде берді.
Сол сәттен бастап, Елжан сиқырлы орманға оралу үшін асыға күтті, ал оның жүрегінде табиғат пен жануарларға деген сүйіспеншілігі мәңгілік болды.