Бірде, бір алыс елде Алтынсары деген кішкентай ұл бала тұрды. Ол 3 жасар, бірақ жүрегі үлкен еді! Алтынсары аспаздықты қатты жақсы көретін. Әкесі мен анасының дайындаған тамақтарын көргенде, ол кішкентай ас үйінде әрдайым қуана былай деді: "Мен де аспаз болғым келеді!" Бірақ Алтынсарының арманы тек аспаз болу ғана емес, сонымен қатар мейірімді рыцарь болу еді. Ол рыцарлар туралы көптеген қызықты ертегілер тыңдап, олардың батырлығын, адалдығын және халық үшін жасаған жақсылықтарын сүйсіне тыңдайтын.
Бір күні, Алтынсары ойын алаңында ойнап отырғанда, кенеттен алдынан әп-сәтте ерекше жарқыраған, алтын сауыт киіп, мечімен жүрген рыцарь шыға келді. Рыцарьдың есімі Сұлтан болды. Ол Алтынсарыға қарап, екі қолымен жылу беріп: "Сәлем, кішкентай батыр! Сенің жүрегіңде үлкен армандар жатыр ма?" - деп сұрады.
Алтынсары қуана: "Иә! Мен аспазбын және мейірімді рыцарь болғым келеді!" - деп жауап берді. Сұлтан рыцарлық құпияларды білу үшін оған бірнеше сұрақ қойды. "Аспаздықта не маңызды?" - деді ол. Алтынсары ойланып: "Дұрыс тағамдарды таңдап, оларды жақсылап пісіру маңызды!" - деп жауап берді.
Сұлтан қатты қуанып: "Дұрыс айтасың, кішкентай досым! Ал аспаз ретінде қалай көмектесесің?" - деп сұрады. Алтынсары: "Мен адамдарға дәмді тамақ жасап, олардың көңілдерін көтергім келеді!" - деді. Рыцарь Алтынсарының жауаптарын өте жақсы қабылдады. "Сен тек аспаз болмай, мейірімділікпен қызмет ететін рыцарь болу үшін де жарайсың!" - деді Сұлтан.
Содан соң, Сұлтан өзінің алтын мейрамханасына Алтынсарыны ертіп барды. Мейрамханада түрлі-түсті тағамдар, дәмді десерттер мен тәтті сусындар дайындалатын. Алтынсары мейрамханаға кіргенде, оның көзі жарқырап кетті. "Менің арманым орындалды!" - деді ол шаттанған дауыспен.
Сұлтан: "Бүгін сен аспаз болу шеберліктеріңді көрсетесің! Біз мейрамхана үшін арнайы бір мереке дайындауымыз керек." - деп айтты. Алтынсары қуана келісіп, жұмысқа кірісті. Ол көкөністерді, жемістерді, дәмдеуіштерді жинап, тамақтың күрделі рецептілерін үйрене бастады. Аспаздықтың әртүрлі құпияларын, дәмдерді қалай дұрыс үйлестіру керектігін меңгерді.
Алтынсары мейрамханадағы аспаздармен бірге көңілді атмосферада шеберліктерін шыңдады. Оның ең жақсы досы, кішкентай мысық Пысық, оған әрдайым көмек көрсетіп отырды. Алтынсары Пысыққа: "Сұлу тағамдар жасағанда, біздің достарымыз бен отбасы мүшелеріміздің жүзіне қуаныш сыйлаймыз!" - деп түсіндірді.
Көп ұзамай, мерекелік күн де келді. Мейрамхана толы адамдармен толды, бәрі дәмді тағамдар күтті. Алтынсары өзінің ерекше ас мәзірін дайындады: алтын бәліш, кілегейлі сорпа, тәтті жеміс салаты және тәтті торт. Адамдар Алтынсарының дайындаған тағамдарына таң қалды, олар әрбір тістеген сайын жүздері жарыққа толды.
Сұлтан қуанышпен: "Алтынсары, сен нағыз аспаз бен мейірімді рыцарьсың! Сенің дәмді тағамдарың адамды бақытты етеді!" - деді. Алтынсары: "Мен әрдайым адамдардың көңілін көтеруге тырысамын!" - деп жауап берді.
Сол күні, Алтынсары аспаздық шеберліктерін көрсетіп, мейрамханадағы барлық адамдардың жүрегінде бақыт пен қуаныш сыйлады. Кішкентай ұл бала өзінің арманын орындады, ол аспаз болу мен мейірімді рыцарь болудың қаншалықты маңызды екенін түсінді. "Адамдарға жақсылық жасау – нағыз батырлық!" - деді Алтынсары.
Осылайша, Алтынсары алтын рыцардың және мейрамхана аспазының досы болып, көптеген мейрамдар мен қуанышты сәттерді өткізді. Ол әрдайым адамдарға дәмді тағам және мейірімділік сыйлауды мақсат етті. Алтынсарының ерлігі мен арманшылдығы бәріне үлгі болды, және ол әрдайым жүрегіндегі бақытты ешқашан ұмытпады.
Осылайша, Алтынсары мен Сұлтанның достығы және Алтынсарының аспаздық жолы мұндай бақытты сәттермен жалғасты. Алтынсары өмір бойы рыцарьлық пен аспаздық дәстүрін сақтап қалды, адамдардың жүрегінде мейірімділік пен қуаныш әкелді.