Баяғыда бір ата мен әже болыпты. Олар кедей өмір сүріпті.
Бір күні ата айтты:
— Әже, бауырсақ пісірші.
Әже айтты:
— Ұн аз ғой…
Бірақ әже қапты қырып, ұн жинап, домалақ бауырсақ пісіріпті. Бауырсақты терезеге қойыпты.
Бауырсақ жатып-жатып ойлапты:
— Мені жеп қояды ғой…
Сол кезде ол домалап кетіпті.
Бауырсақ жолмен домалап келе жатып, қоянды көріпті.
Қоян айтты:
— Бауырсақ, мен сені жеймін!
Бауырсақ айтты:
— Қоян, тоқта. Мен саған ән айтып берейін.
Бауырсақ ән айтты:
— Мен атадан кеттім,
Мен әжеден кеттім,
Сенен де кетемін!
Бауырсақ домалап кетіпті. Қоян қалып қойыпты.
Бауырсақ келе жатса, алдынан қасқыр шығыпты.
Қасқыр айтты:
— Бауырсақ, мен сені жеймін!
Бауырсақ айтты:
— Тыңда, қасқыр.
Ол тағы ән айтты:
— Мен атадан кеттім,
Мен әжеден кеттім,
Қояннан кеттім,
Сенен де кетемін!
Бауырсақ қашып кетіпті. Қасқыр қалып қойыпты.
Бауырсақ келе жатса, аюды көріпті.
Аю айтты:
— Бауырсақ, мен сені жеймін!
Бауырсақ айтты:
— Тыңда, аю!
Бауырсақ ән айтты:
— Мен атадан кеттім,
Мен әжеден кеттім,
Қояннан кеттім,
Қасқырдан кеттім,
Сенен де кетемін!
Бауырсақ домалап кетіпті. Аю аң-таң болыпты.
Бауырсақ келе жатса, алдынан түлкі шығыпты.
Түлкі айтты:
— Бауырсағым, қандай әдемісің. Жақында келші.
Бауырсақ ойлапты:
— Түлкі айлакер…
Бауырсақ айтты:
— Жоқ, түлкі. Мен алыс тұрамын.
Ол ән айтты да, жақындамай, домалап кетіпті.
Түлкі оны ұстай алмапты.
Бауырсақ жолмен кері қайтыпты. Ата мен әжеге келіпті.
Әже қуаныпты:
— Бауырсағым, аман келдің бе!
Бауырсақ айтты:
— Мен көп нәрсе үйрендім. Енді қашпаймын.
Ата мен әже күліпті. Бауырсақты жеп қоймапты.
Ертегі осымен бітті. Соңы жақсы болды.
